Waar zijn de piefjes nu? /nieuw-zeeland Jan en Liselotte op reis naar Nieuw-Zeeland! Mon, 18 Jan 2010 06:29:42 +0000 en hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.2-beta2-18055 Whale Watch Kaikoura /nieuw-zeeland/2010/01/18/whale-watch-kaikoura-2/ /nieuw-zeeland/2010/01/18/whale-watch-kaikoura-2/#comments Mon, 18 Jan 2010 06:29:42 +0000 Liselotte /nieuw-zeeland/?p=178 .aside { font-size: 90%; } .storyboard { border-collapse: collapse; } .storyboard tr:not(:first-child) { border-top: 1px dotted gray; } .storyboard th { width: 210px; text-align; center; } .storyboard th, .storyboard td { padding-top: 1ex; vertical-align: top; } .storyboard th img { border: 0; } .storyboard th a { margin: 3px; } .storyboard .post img, .post img { padding: 0 !important; }
[Foto: kantoor van Whale Watch, Kaikoura][Foto: Pied Shags, Kaikoura] Oorspronkelijk waren we niet van plan om naar Kaikoura te gaan, want het zou er nogal toeristisch zijn. Achteraf bleek dat “toerisme” in NZ een andere betekenis heeft dan in Spanje en consoorten. Dus tijdens onze busrit (een busrit waarbij onze fietsen ook in de bus zelf mochten staan!) van Nelson naar Christchurch maakten we dan toch een tussenstop van twee dagen in Kaikoura om de zee te verkennen.
[Foto: zeehond, Kaikoura][Foto: zeehond, Kaikoura] Omdat we de vroegste boot wilden nemen, mochten we opstaan rond 6u15… Pijnlijk om dan aan te komen bij de Whale Watchers en te horen dat de boten niet uitvaarden die dag, omdat de zee te wild was. We werden op de wachtlijst gezet voor de vroegste van de volgende dag, maar hadden de hoop al opgegeven toen we het weerbericht zagen. De rest van de dag hebben we dan maar doorgebracht met gezelschapsspelletjes spelen en zeehonden kijken.
[Foto: walvis, Kaikoura][Foto: walvis, Kaikoura][Foto: walvis, Kaikoura] De ochtend erop hadden we geluk: we mochten meevaren. De zee was nog wild (extreme sea sickness warning: golven van 2m), maar wij konden dat wel aan. De zee was inderdaad wild, de boot vloog omhoog en kwam vrij hard neer op het wateroppervlak bij elke golf. Plezant, alsof we in Walibi zaten! Jan werd bleker en bleker –geel zonder bloed in zijn lippen– maar omdat hij nog nooit had overgegeven, dacht ik dat hij het nu ook wel zou redden. We bleven vrij lang zoeken naar walvissen, tot er plots eentje gehoord werd in de nabije omgeving. Iedereen naar buiten natuurlijk — behalve Jan. En toen kwam de walvis boven water, echt fantastisch. Hij bleef er nog zo’n tien minuten drijven, om dan sierlijk met zijn staart naar boven een duik te maken. Toen ik terug in het ruim kwam, zat Jan er nog altijd geel te zijn. De boot begon terug te varen en alles kwam eruit. Goed dat ze voor kotszakjes hadden gezorgd, jammer dat hij die niet op tijd had genomen.
]]>
/nieuw-zeeland/2010/01/18/whale-watch-kaikoura-2/feed/ 1
Fotrio! /nieuw-zeeland/2010/01/16/fotrio/ /nieuw-zeeland/2010/01/16/fotrio/#comments Sat, 16 Jan 2010 12:06:43 +0000 Jan! /nieuw-zeeland/?p=173 Ten slotte de laatste foto’s: straten, walen en dozen. Gebruik het “pijltjesicoontje” rechtsonder om de foto’s op volledig scherm te zien.

]]>
Ten slotte de laatste foto’s: straten, walen en dozen. Gebruik het “pijltjesicoontje” rechtsonder om de foto’s op volledig scherm te zien.

]]>
/nieuw-zeeland/2010/01/16/fotrio/feed/ 0
Il est cinq heures, les piefs s’éveillent /nieuw-zeeland/2010/01/16/il-est-cinq-heures/ /nieuw-zeeland/2010/01/16/il-est-cinq-heures/#comments Sat, 16 Jan 2010 12:04:31 +0000 Jan! /nieuw-zeeland/?p=174 We zijn dus weer in België, maar niet geheel vrij van jetlag.

We waren om 11u in Zaventem (maar onze bagage niet, zoals cynisch verwacht) en niet veel later thuis (dank u, Leon). Een poging om de schijn hoog te houden / zo snel mogelijk in West-Europese tijd te komen, mislukte schromelijk. Iets na vijf (‘s [...]]]> We zijn dus weer in België, maar niet geheel vrij van jetlag.

We waren om 11u in Zaventem (maar onze bagage niet, zoals cynisch verwacht) en niet veel later thuis (dank u, Leon). Een poging om de schijn hoog te houden / zo snel mogelijk in West-Europese tijd te komen, mislukte schromelijk. Iets na vijf (‘s avonds) lag Liselotte –computer op de schoot, want ze ging de Sims spelen “om wakker te blijven”– goed en wel te maffen. Ik heb nog avondeten kunnen maken, maar dat was een van mijn laatste wapenfeiten voor de slapenfeiten. Het zevenuurjournaal was nog niet begonnen of we zaten alweer in een ander vervoermiddel: deze keer geen vliegtuig, maar onze eigenste beddenboot. Heerlijk!

Deze morgen was ik wel om vijf wakker, maar dat zal de komende dagen ook wel beteren. De volgende keer probeer ik eens een beter middel tegen jetlag uit: gewoon niet meer naar huis komen. :-)

Zo, nu nog enkele laatste foto’s en het echte verslag van de Walenwatch (dat ik graag overlaat aan Liselotte), en deze blog mag ook gaan slapen.

]]> /nieuw-zeeland/2010/01/16/il-est-cinq-heures/feed/ 1
Whale Watch Kaikoura /nieuw-zeeland/2010/01/14/whale-watch-kaikoura/ /nieuw-zeeland/2010/01/14/whale-watch-kaikoura/#comments Thu, 14 Jan 2010 15:03:02 +0000 Jan! /nieuw-zeeland/?p=168 Plots begon de eens zo zachte zee woest te kolken en werd de hemel dreigend duister, als was hij 2 stops onderbelicht. Uit het niets en uit het alles tegelijk –want dat was het water nu– verschenen tien, twintig, dertig kolossale walvissen. Met krachtige fonteinen uit hun spuitgaten sloten ze een ondoordringbaar net rond ons. [...]]]> Plots begon de eens zo zachte zee woest te kolken en werd de hemel dreigend duister, als was hij 2 stops onderbelicht. Uit het niets en uit het alles tegelijk –want dat was het water nu– verschenen tien, twintig, dertig kolossale walvissen. Met krachtige fonteinen uit hun spuitgaten sloten ze een ondoordringbaar net rond ons. Het was duidelijk: deze giganten kwamen niet om te spelen. Ik begreep dat het leven van mijn medepassagiers van mij afhing, en als in slow-motion liep ik naar de eerste harpoen. Ik stond oog in oog met de overduidelijke aanvoerder van deze zeezoogdieren. Ik herkende een wederzijds gevoel van respect, van haat en liefde tegelijk. Mijn eerste schot trof meteen doel, en met zijn laatste levenskracht sloeg de Moby Dick in kwestie zijn staart tegen ons schip, waardoor ik met volle maag tegen de romp vloog.

En dat is dan meteen de enige correcte uitleg voor mijn eerste keer kotsen in die bijna drie decennia die ik bewust op deze aarde doorbreng.

]]>
/nieuw-zeeland/2010/01/14/whale-watch-kaikoura/feed/ 4
Abel Tasman National Park (en Nelson) /nieuw-zeeland/2010/01/12/abel-tasman-national-park-en-nelson/ /nieuw-zeeland/2010/01/12/abel-tasman-national-park-en-nelson/#comments Tue, 12 Jan 2010 08:06:58 +0000 Liselotte /nieuw-zeeland/?p=160 .aside { font-size: 90%; } .storyboard { border-collapse: collapse; } .storyboard tr:not(:first-child) { border-top: 1px dotted gray; } .storyboard th { width: 210px; text-align; center; } .storyboard th, .storyboard td { padding-top: 1ex; vertical-align: top; } .storyboard th img { border: 0; } .storyboard th a { margin: 3px; } .storyboard .post img, .post img { padding: 0 !important; }
[Foto: watertaxi van Sea Shuttle] Na eindelijk die eerste nacht van de reis in de tent (toch niet voor niks meegenomen!), werd ik al vroeg wakker, om 6u namelijk. Jan daarentegen bleef maar doorknorren, tot ik me niet meer kon inhouden en hem om 7u30 wakker heb gemaakt. Sorry daarvoor! Mijn plan was om de eerste watertaxi naar Abel Tasman te nemen, om 9u. Dat is natuurlijk niet gelukt. In de plaats daarvan stonden we om 9u30 in de i-site (1 van de wijdverspreide en vrij uitgebreide informatiepunten in NZ), klaar om het busje te nemen naar de watertaxibaai in Kaiteriteri. Om daar te horen dat het busje enkel reed voor de eerste afvaart… We hadden minder dan een uur om tot daar te fietsen. Tot daar was zo’n 20 of 12 of 15 kilometer, afhankelijk van welk bordje we mochten geloven. Full speed dus! En uiteraard is dat ons gelukt (onze kruissnelheid was 27 km/u, en Liselotte had gewoon teenslippers (zonder klikplaatjes, zelfs) aan — Jan) en zaten we blij op de watertaxi van 10u30 voor een kleine 2 uur tot Owara, 1 van de baaitjes in het park.
[Foto: baaitje in Abel Tasman National Park][Foto: een ander baaitje in Abel Tasman National Park]

De boottocht, de uitzichten, de rotsen, de baaitjes, de strandjes, alles, maar dan ook alles was prachtig. Net zoals ik me Fiji en dergelijke had voorgesteld, maar dan in Nieuw Zeeland. Zelfs het weer was prachtig! Het enige jammere is dat we er niet lang genoeg zijn kunnen blijven – na een lunch in het enige restaurantding, een strandwandeling en een half uurtje in de zon na een halve minuut in het water geweest te zijn (koud!), was het alweer tijd voor onze terugkeer naar Kaiteriteri, en dan met de fiets naar de backpackers/camping in Motueka.

[Foto: Liselotte poseert voor  het bord van Rabbit Island][Foto: Liselotte verslindt de bessen]

Na een sobere maaltijd met ingredienten uit de New World, onze favoriete winkelketen, en wat betere slaap in de tent, was het tijd voor de laatste echte fietsdag.

Die dag (met de rit Motueka – Nelson) begon zonnig, maar eindigde in de regen. Het hoogtepunt waren de braambessen en frambozen die langs de weg bij een boerderij gekocht hebben en opgegeten hebben op Rabbit Island (dat dus niet het hoogtepunt van de dag is geworden, zoals wel gedacht). Aangekomen in de backpackers in Nelson, die wederom geboekt werd in de i-site, vertelde de eigenares ons dat het de enige regenachtige dag in weken was. We konden er echt niks aan doen hoor! Nelson zou een bruisend kuststadje moeten zijn, met veel kunstigheden. Op een zondag in de regen verandert dat natuurlijk en werd het een druilerig kuststadje, met veel gesloten winkels. Het museum hadden we op 10 minuten gezien, maar voor het avondeten in “Rome” hebben we dan wel een paar uur gespendeerd. We kregen zelfs toegang tot het persoonlijke draadloos internet van de eigenaar. Het was de lekkerste maaltijd van onze hele reis, leve de “Europese keuken”!

]]>
/nieuw-zeeland/2010/01/12/abel-tasman-national-park-en-nelson/feed/ 0
Beknopte samenvatting /nieuw-zeeland/2010/01/10/beknopte-samenvatting/ /nieuw-zeeland/2010/01/10/beknopte-samenvatting/#comments Sun, 10 Jan 2010 10:24:08 +0000 Jan! /nieuw-zeeland/?p=157 Omdat ik te horen kreeg dat er te veel tekst op de blog stond, hou ik het kort: in Wanaka hebben we wat langer dan voorzien moeten blijven omdat de bussen vol zaten. We hadden de bus nodig omdat 1) we te weinig tijd hadden, en 2) de wegen aan de Westkust zelfs enkele keren [...]]]> Omdat ik te horen kreeg dat er te veel tekst op de blog stond, hou ik het kort: in Wanaka hebben we wat langer dan voorzien moeten blijven omdat de bussen vol zaten. We hadden de bus nodig omdat 1) we te weinig tijd hadden, en 2) de wegen aan de Westkust zelfs enkele keren afgesloten waren. Er was namelijk te veel regen. Brr!

Wanaka was een rustigere (maar niet minder mooie) versie van Queenstown, dus het was niet erg om er enkele dagen te zijn. Buiten een akkefietje met een een half sneetje verbrande toast, één niet uit te zetten brandalarm, drie brandweerwagens, tien brandweerlui, een dertigtal geëvacueerden en 1100 dollar aan ontlopen boetes, hebben we niets memorabels in de jeugdherberg gedaan. (Liselotte verschaft u gaarne meer uitleg.)

De busreis van het deels zonnige Wanaka via de deels weggeregende Westkust naar het grotendeels zonnigere Richmond was lang, erg lang. We hadden een overnachting in Greymouth, dat zijn naam alle eer aandeed. De jeugdherberg, Global Village Backpackers, was wel hoogst origineel Afrikaans/Aziatisch ingericht. Een aanrader! Liselotte had nog wat fietspech: de schroef van haar zadelpen was gebroken, dus onze stop in Greymouth werd nuttig besteed aan het zoeken naar onvindbare moeren en bouten.

Eens in Richmond aangekomen, na verschillende honderden kilometers met de bus (geen aanrader voor wagenziekerds), fietsten we naar Motueka (in het donker). Van daaruit gingen we de dag erna met de fiets naar de watertaxi naar de zee naar Abel Tasman National Park. Maar daarover later meer, door Liselotte.

Bekijk alvast de foto’s (het vorige bericht), en het zal wel duidelijk worden: het was er prachtig. En eindelijk een dagje zon! :-)

]]>
/nieuw-zeeland/2010/01/10/beknopte-samenvatting/feed/ 2
Fototwijde! /nieuw-zeeland/2010/01/10/niew-fotteaus/ /nieuw-zeeland/2010/01/10/niew-fotteaus/#comments Sun, 10 Jan 2010 10:05:27 +0000 Jan! /nieuw-zeeland/?p=155 Het vervolg van de fotoreeks. Dolletjes. Gebruik het “pijltjesicoontje” rechtsonder om de foto’s op volledig scherm te zien.

]]>
Het vervolg van de fotoreeks. Dolletjes. Gebruik het “pijltjesicoontje” rechtsonder om de foto’s op volledig scherm te zien.

]]>
/nieuw-zeeland/2010/01/10/niew-fotteaus/feed/ 1
Dag 8: de kroonjuwelen van de koningin (of: Queenstown – Crown Range – Wanaka) /nieuw-zeeland/2010/01/09/dag-8/ /nieuw-zeeland/2010/01/09/dag-8/#comments Sat, 09 Jan 2010 09:03:46 +0000 Jan! /nieuw-zeeland/?p=150 Vandaag heb ik [...]]]> .aside { font-size: 90%; } .storyboard { border-collapse: collapse; } .storyboard tr:not(:first-child) { border-top: 1px dotted gray; } .storyboard th { width: 210px; text-align; center; } .storyboard th, .storyboard td { padding-top: 1ex; vertical-align: top; } .storyboard th img { border: 0; } .storyboard th a { margin: 3px; } .storyboard .post img, .post img { padding: 0 !important; }

Vandaag heb ik Liselotte alweer vermoord. Het wordt stilaan een gewoonte.

[Foto: haarspeldbochten aan het begin van de Alpine Scenic Route van Queenstown naar Wanaka][Foto: Liselotte rijdt bergop-op-op][Foto: uitzicht over Queenstown (in de verte), Crown Range][Foto: Liselotte op de top van de Crown Range Pass][Foto: 40 km afdaling!][Foto: Liselotte daalt af][Foto: Jan daalt af][Foto: de typische bloemen, en masse langs de Cardrona River][Foto: Gold Digger's Platter, Cardrona Hotel, Cardrona]

Ik had de vorige keer al vermeld dat Queenstown omgeven was door water en bergen. Om naar de volgende halte, Wanaka, te gaan, moesten we ofwel over, ofwel langs zo’n bergketen. Het spreekt voor zich dat wij –diehards, ondertussen– voor “erop en erover!” kozen.

Eens Queenstown goed en wel achter ons lag, begon de klim van 12 km, met 900 hoogtemeters in totaal. Voor de niet-fietsers: dat is, op minder dan de afstand Hoeselt–Hasselt of Gent–Deinze, het hoogteverschil van onze kust tot het anderhalve keer de hoogste top in de Ardennen. Kortom, “gene kak”. In het “Pedaller’s Paradise“-boekje heette dat: eerst 3,5 kilometer steil, dan 5 kilometer wat rustiger, en tenslotte weer erg steil. Heerlijk.

Het begon aan 10 à 13 procent met haarspeldbochten, kwestie van niet eerst lafjes erin te komen. Daarna was het rustige stuk gemiddeld 5 tot 7 procent, maar na die klim leek dat haast vlak. Liselotte was ondertussen enigszins verbaasd dat de top niet na de haarspeldjes lag, want “die leek nog te doen”. De automobilisten die ons passeerden leken meer realiteitsbesef en moedigden ons massaal aan. Ik vond dat heerlijk, maar Liselotte vond het blijkbaar niet zo speciaal. Ik vermoed dat ze toen belangrijkere dingen aan haar hoofd had: haar benen. :-)

We hebben voldoende gepauzeerd, en we hebben aan een goed tempo naar boven gefietst. Dat wil zeggen: beheerst, en niet “zo snel mogelijk”, want forceren zou fataal zijn. (Ik vermeld hierbij even dat we op de allerlichtste versnelling reden, aan zo’n 6 km/u. Dat is een prestatie, want normaal blaas ik mezelf op. Omdat Liselotte dezelfde neiging vertoonde, ben ik dus gewoonweg verstandig gaan rijden. Echt waar, Johan!)

Toen we de top van de pas bereikt hadden, was het al een stuk frisser. De enige (aangeplante) boom had er al lang geleden de brui aan gegeven. Omdat wij dat niet gedaan hadden, wachtte ons nu een afdaling van maar liefst 40 (veertig! VEERTIG!) kilometer. Weliswaar niet zo steil als de klim, maar wat was dat genieten, zeg!

Veertig…

(En tussendoor een energierijke hap in een uiterst kitscherig ding langs de weg (het enige op de 70 km tussen Queenstown en Wanaka.)

]]>
/nieuw-zeeland/2010/01/09/dag-8/feed/ 1
Dag 7: excursie naar Milford Sound /nieuw-zeeland/2010/01/09/dag-7-excursie-naar-milford-sound/ /nieuw-zeeland/2010/01/09/dag-7-excursie-naar-milford-sound/#comments Sat, 09 Jan 2010 09:01:26 +0000 Jan! /nieuw-zeeland/?p=142 Queenstown ligt aan [...]]]> .aside { font-size: 90%; } .storyboard { border-collapse: collapse; } .storyboard tr:not(:first-child) { border-top: 1px dotted gray; } .storyboard th { width: 210px; text-align; center; } .storyboard th, .storyboard td { padding-top: 1ex; vertical-align: top; } .storyboard th img { border: 0; } .storyboard th a { margin: 3px; } .storyboard .post img, .post img { padding: 0 !important; }
[Foto: Queenstown met bergen op de achtergrond][Foto: Jan in Lake Wakatipu, Queenstown][Foto: meisje in Lake Wakatipu, Queenstown]

Queenstown ligt aan de oevers van het prachtige Lake Wakatipu, geklemd tussen indrukwekkende (of opmerkelijke, zoals de Remarkables) bergketens. Het water is helaas ijskoud, aangezien het gevoed wordt door het smeltwater van de toppen. IJskoud en kristalhelder. (Een beetje zoals vodka, denk ik.) Het is dus de ideale uitvalsbasis voor alle “extremere” sporten, zoals base jumping, bungeespringen, wildwaterraften en downhill/freeride mountainbiken.

Het spreekt dan ook voor zich dat wij ervoor kozen om een halve dag in een bus te gaan zitten, gevolgd door een rustige boottocht van een kleine twee uur, met als afsluiter de bus in de omgekeerde richting.

Op naar Fiordland!

[Foto: Uitzicht van Mirror Lake in de regen, Fiordland][Foto: watervallen, Fiordland][Foto: Kea, Fiordland]

Fiordland is het meest omvangrijke nationaal park van Nieuw-Zeeland, en ook een plek van uitersten: de steilste bergen, de diepste fjorden, en de grootste regenval. Die regen zorgt natuurlijk wel voor een enorme planten- en bomenweelde, en een onvoorstelbaar aantal watervallen. De kea (kie-jah), de lokale papegaai, is behoorlijk waterdicht. Hij vliegt zonder moeite naar die enkele stomme toeristen die ondanks alle “Do not feed the kea”-bordjes stukjes brood werpen.

[Foto: Liselotte aan de watervallen, Milford Sound, Fiordland][Foto: watervallen, Milford Sound, Fiordland][Foto: mist en bergen, Fiordland]

De bekendste twee attracties van Fiordland zijn –jawel– fjorden: Milford Sound en Doubtful Sound. Die eerste is de populairste, ook bij de locals. Wie zijn wij om hen tegen te spreken?

(Tussendoor: een “sound” is een door water uitgesneden vallei, terwijl een fjord door ijs is uitgesneden. De juiste naam zou daarom Milford Fiord zijn.)

De boottocht zou ons de mooiste uitzichten van Milford Sound bieden, maar de eerdervermelde regen (die zo’n 200 dagen per jaar van de partij is) beperkte het zicht. Veel water, veel watervallen, maar bijvoorbeeld geen vergezichten van Mitre Peak.

Desalniettemin: indrukwekkend! De fjorden rijzen zo goed als verticaal uit het water op, meer dan een kilometer de hoogte in.

[Foto: sokken drogen op de bus, Fiordland][Foto: kiwi's (de vogels) op de achterkant van een bus][Foto: Lake Wakatipu vanuit de bus, Queenstown][Foto: zonsondergang boven Lake Wakatipu, Queenstown]

Na de rondvaart (met uitleg in het Nieuw-Zengels én in het Japans) ging het terug richting Queenstown. Het weer was ondertussen opgeklaard, dus we konden eindelijk wat zien door het glazen dak. (Liselottes ouders hebben ook een auto met glazen dak. Da’s voor de Belgische fjorden, besef ik nu.) Bij het aankomen in Queenstown was het zelfs terug ronduit zonnig. Waarschijnlijk ook wel omdat een groot deel van de regen wordt tegengehouden door de vele bergen onderweg.

We hebben de avond afgesloten in een filiaal van Hell’s Pizza, kwestie van de lokale haute cuisine te steunen.

]]>
/nieuw-zeeland/2010/01/09/dag-7-excursie-naar-milford-sound/feed/ 3
Huishoudelijke berichten /nieuw-zeeland/2010/01/09/huishoudelijke-berichten/ /nieuw-zeeland/2010/01/09/huishoudelijke-berichten/#comments Sat, 09 Jan 2010 08:39:26 +0000 Jan! /nieuw-zeeland/?p=144 Als je ons iets wil melden, stuur je best een sms: die komt onmiddellijk aan. Internettoegang hebben we bijlange niet elke dag.

Ga nu maar weer in de sneeuw spelen, dan vangen wij nog wat zon. kthxbye!

]]>
Als je ons iets wil melden, stuur je best een sms: die komt onmiddellijk aan. Internettoegang hebben we bijlange niet elke dag.

Ga nu maar weer in de sneeuw spelen, dan vangen wij nog wat zon. kthxbye!

]]>
/nieuw-zeeland/2010/01/09/huishoudelijke-berichten/feed/ 0